W swojej praktyce łączę różne dziedziny. Najważniejsze jest dla mnie tworzenie społecznych miejsc, sytuacji i kultury. Obecnie angażuje się przede wszystkim w Dom Sztuki, gdzie odpowiadam za program i prowadzę procesy artystyczno-społeczne. „KIBBUTZ” (2023–2024) zakończyły performatywne upamiętnienia, „Głosy Grochowa” (2025) podsumowała instalacja dźwiękowa, a „Szum, szept, szmer” (2026) zwieńczy album muzyczny inspirowany miastem. Na premierę zapraszam we wrześniu.
🏆 W 2023 roku przyznano mi stypendium artystyczne m.st. Warszawy na rozwijanie Domu Sztuki. Projekt związany z grochowskim kibucem, którego byłem kuratorem, został w 2024 roku nagrodzony w konkursie S3KTOR za „nowe, kreatywne podejście do polityki upamiętniania dziedzictwa historycznego”. W 2025 roku za rozwijanie Grochowskiego Archiwum Społecznego wraz z zespołem otrzymałem Warszawską Nagrodę Edukacji Kulturalnej.



fot. Adam Durjasz
Równolegle do uspołecznionej praktyki artystycznej prowadzę bardziej autorskie działania. W 2017 roku wyreżyserowałem spektakl „symmachia” pokazany premierowo we Wrocławiu. W tym samym roku byłem scenografem teatru TartLib, a od 2019 do 2020 roku działałem jako reżyser i producent w 3kolektyw. W ramach tej grupy sięgnąłem do rodzinnej historii, która stała się punktem wyjścia dla „Mojego miasta”, prezentowanego w Teatrze Powszechnym. Byłem też współautorem instalacji opartej na „Manifeście ksenofeministycznym” pokazywanej w Biennale Warszawa.
W 2025 roku w ramach programu OFF Polska wyreżyserowałem spektakl „Gesty oporu”, którego jednym z kontekstów było samospalenie Ryszarda Siwca w geście antywojennego sprzeciwu.
Obecnie pracuję nad spektaklem inspirowanym historią społeczną Zakładów Przemysłu Odzieżowego „Cora”. W 2026 roku wyreżyseruję performans partycypacyjny w przestrzeni miejskiej, dla którego punktem wyjścia będzie zamordowanie Fridy Wołkowyskiej.
🏆 W 2024 roku zostałem stypendystą KPO dla Kultury w dziedzinie teatru.



fot. Adam Durjasz
Obok pracy z ludźmi rozwijam działalność muzyczną. Po okresie samodzielnej nauki w 2024 roku rozpocząłem, a w 2025 roku kontynuowałem zaawansowany kurs w Instytucie Dźwięku. Później znów skupiłem się na indywidualnym rozwijaniu warsztatu dj-skiego, by coraz częściej występować publicznie. Dotychczas grałem w warszawskich Chmurach, wrocławskim Transformatorze czy krakowskich NOCE KRK.
W rzeczywistości nadmiaru i nadprodukcji, także w kulturze, najbardziej interesuje mnie odkrywanie przetwórczego potencjału dj-ingu. Początkowo skupiałem się na melodyjnych i przyjemnych brzmieniach, a obecnie swoje sety tworzę z brzmienia techno w całym jego spektrum — od ambientowych i spokojnych po bardziej groove i intensywne odmian. Myślę, że najbardziej udane sety to takie, gdy niezależnie od stanu i emocji, z którymi się przychodzi, wychodzi się przynajmniej trochę spokojniejszym i radośniejszym.



fot. Adam Durjasz
Współpracowałem z instytucjami: Domem Spotkań z Historią, Festiwalem Nowe Epifanie czy Muzeum Warszawy. Realizowałem projekty finansowane przez Instytut Różnorodności Językowej Rzeczypospolitej, Instytut Teatralny, Miasto Stołeczne Warszawa czy Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny.
Zainicjowałem Odsłuch społeczny, prawdopodobnie największą w Polsce grupę przygotowującą podkasty o tematyce politycznej i społecznej. W czasie kilkuletniej działalności przeprowadzonych zostało niemal sto rozmów.
Prowadzę warsztaty, między innymi „Blok Furii” (2017–2018) na warszawskiej Pradze czy cykl „Dlaczego wspólnota jest sztuką?” (2018) w ramach Slot Art Festival. Współpracowałem przy opracowaniu „Założeń do Strategii Państwa dla Młodzieży na lata 2020–2030” (2019) w zakresie kultury. Występowałem w lokalnych i ogólnopolskich mediach oraz na konferencjach, między innymi „SPLOT Open” (2024) i „Sztuka sąsiedztwa. Forum kulturalnych działań lokalnych” (2026).
🏆 W 2023 roku za łączenie praktyki artystycznej i społecznej zostałem finalistą Stypendium im. Stanisława Wyspiańskiego, a w 2024 roku wyróżniono mnie Nagrodą im. Tadeusza Mazowieckiego.



fot. Paweł Wiszomirski



fot. Weronika Kuźma
W ramach studiów międzydziedzinowych (MISH) ukończyłem kulturoznawstwo na Wydziale „Artes Liberales” (2020) oraz socjologię w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych (2023). Aktualnie kończę pracę dyplomową w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim.
Równocześnie z formalną edukacją zdobywałem praktyczną wiedzę. Skończyłem Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych (Uniwersytet SWPS, 2017), Studium Kultury Społecznej (Stowarzyszenie im. Stanisława Brzozowskiego, 2017), Instytut Otwarty (Strefa Wolnosłowa, 2018), Szkołę Patrzenia (Instytut Fotografii Fort, 2019) czy kurs teatru dokumentalnego Teatr na Faktach (Instytut im. Jerzego Grotowskiego, 2023). W 2026 roku rozwijałem się w ramach programu mentorskiego Kompas Kultury (Fundacja Culture Shock × Staromiejski Dom Kultury) oraz Wydziału Innowacji (Fundacja Stocznia).



fot. Paweł Wiszomirski